ΘΟΔΩΡΗΣ ΤΣΑΠΑΚΙΔΗΣ

Ο Θοδωρής Τσαπακίδης γεννήθηκε το 1970 στις Βρυξέλλες από γονείς πολιτικούς πρόσφυγες. Ήρθε με την οικογένειά του στην Ελλάδα οχτώ χρονών. Μεγάλωσε στο Παλαιό Φάληρο και σπούδασε στην Πάτρα Μηχανολόγος Μηχανικός. Επιστρέφοντας στην Αθήνα, ασχολήθηκε με τη λογοτεχνική μετάφραση και το θέατρο και στη συνέχεια με τη διδασκαλία.

Έχει μεταφράσει φιλοσοφικά και επιστημονικά συγγράμματα, θεωρητικά κείμενα για το θέατρο, λογοτεχνία (Γκόρντιμερ, Μπάρι, Κινάρ κ.ά.) και έχει γράψει θεατρικά έργα (Ρωμαίος και Ιουλιέτα – περιμένοντας, Επιχείρηση Χαλιμά κ.ά.), ποίηση (Ο τρίτος από αριστερά κωπηλάτης – Εκδ. Ροές, Ουρανός δωματίου – Εκδ. Σοκόλη), το μυθιστόρημα Belladonna (Εκδ. Βιβλιοπέλαγος) και το παραμύθι Ο πρίγκιπας της Μένουα (Εκδ. Ροές).

Αρθρογραφεί στον ηλεκτρονικό Τύπο για πολιτιστικά θέματα (LEFT.GR, Commonality.gr, Bookpress.gr, κ.ά.) και έχει εκπομπή στο ραδιόφωνο (Γιαξεμπόρε /Μεταδεύτερο).

Βιβλία της/του συγγραφέα

Ο ελέφαντας του HOTEL PHIDIAS

14,00 

Ο Θάνος Αποστολίδης, ένας σαρανταπεντάρης καθηγητής και συγγραφέας που συνεχώς νιώθει να «πατάει σε δύο βάρκες», σε μια απέλπιδα προσπάθεια να αποδράσει από την πνιγηρή μικροαστική ζωή του, δέχεται να γίνει συνεργός σε μια «κινηματογραφική» απόδραση από τις φυλακές Κορυδαλλού.

Όμως γρήγορα συνειδητοποιεί ότι καταλήγει πιόνι σε ένα παιχνίδι που δεν ελέγχει. Μια απρόσμενη βράβευση και μια απίστευτη γυναίκα, κάποιοι φίλοι από τα παλιά και κάποιοι αναπάντεχοι σύμμαχοι, πολύ αλκοόλ και η ανεκπλήρωτη προσδοκία ενός ταξιδιού στις επικράτειες των ελεφάντων, τον στηρίζουν στο δρόμο για να βγει από το λαβύρινθο που έχτισαν γύρω του μυστικές υπηρεσίες και διεφθαρμένοι πολιτικοί.


Ο Ελέφαντας του «Hotel Phidias» είναι ένα σύγχρονο πολιτικό θρίλερ σε μια Ελλάδα σε μόνιμη κρίση και παράλληλα η αγωνιώδης επιδίωξη ενός άντρα στα μισά της ζωής του για χειραφέτηση και αυτογνωσία.


Κριτικές

«Από την περιγραφή εδεσμάτων μέχρι τις επαναλαμβανόμενες αναφορές σε στίχους τραγουδιών, από τις αισθησιακές περιγραφές όχι μόνο ερωτικών σκηνών αλλά και αισθητηριακών ερεθισμάτων, απλώνει ένα δίχτυ διακειμενικότητας στο οποίο συγκρατεί πολλούς από τους μετρ του αστυνομικού μυθιστορήματος, και όχι μόνον αυτού. Άλλωστε και το όνομα του ήρωά του παίζει με τη διακειμενικότητα παραπέμποντας στον γνωστό Έλληνα συγγραφέα αστυνομικών Ανδρέα Αποστολίδη. Παράλληλα, υπηρετεί με συνέπεια την ιδέα του αστυνομικού μυθιστορήματος ως κατεξοχήν μυθιστορήματος της ζωής της πόλης, διατρέχοντας την Αθήνα της κρίσης προς κάθε κατεύθυνση, πηγαίνοντας από τον Κορυδαλλό στο Θησείο και από ’κεί στα Εξάρχεια και στην Πλάκα, συλλαμβάνοντας εικόνες, ήχους και μυρωδιές μιας πόλης σε αποσύνθεση και σε καθεστώς ασφυξίας.»
Έφη Γιαννοπούλου (Εφημερίδα Η Εποχή)